CPR Force Sensing Resistor (FSR)-testrapport

Bij reanimatie (CPR) moeten borstcompressies een diepte van 5–6 cm bereiken, met een frequentie van 100–120 compressies per minuut — waarbij de compressiekracht bij volwassenen doorgaans tussen de 40 en 60 kg ligt en piekt rond de 80 kg. De sensor die dit meet, is geen comfortfunctie; het is een onderdeel van een levenskritieke feedbacklus. Tussen 15 en 27 augustus 2026 voerde het VMANX-laboratorium een betrouwbaarheidstestprotocol met 11 items uit op de flexibele FSR-krachtsensor VF-3119-030. Alle items slaagden. Parallel daaraan voerde de klant een duurtest uit op het geïntegreerde apparaat met 10 miljoen compressiecycli — ook deze test werd gehaald.

CPR-compressiefeedback: de flexibele FSR-sensor meet in real time de compressiekracht en het ritme

V1. Wat doet deze sensor eigenlijk in een CPR-apparaat?

De VF-3119-030 is een flexibele dunne-film krachtsensor (FSR). De weerstand neemt monotoon af naarmate de aangelegde kracht toeneemt, zodat de gemeten weerstand direct kan worden omgezet in compressiekracht. Geplaatst tussen de handen van de hulpverlener en de borst van de patiënt — of ingebed in een CPR-oefenmannequin of feedbackpad — geeft deze sensor het apparaat, en dus ook de hulpverlener, aan of elke compressie sterk genoeg is en of het juiste ritme wordt aangehouden.

In deze toepassing meet de sensor geen drukschakelaaractivering. Het meet de kwaliteit van een reanimatiepoging, duizenden keren per apparaat, vaak in een ambulance, een oefenruimte of op een buitensituatie bij een noodgeval.

V2. Waarom is betrouwbaarheid hier belangrijker dan bij een typische sensortoepassing?

Omdat de foutmodi stilletjes optreden. Een sensor die na tien dagen continu belasting afwijkt, of wiens nulpunt verschuift na een koude nacht in een ambulance, kondigt zich niet aan — hij rapporteert eenvoudig de verkeerde kracht. Voor een CPR-feedbackapparaat betekent dit dat een hulpverlener mogelijk wordt verteld dat een compressie adequaat is, terwijl dat niet het geval is.

Daarom stopt het VMANX-protocol niet bij 'werkt het?'. Het vraagt: werkt het nog steeds identiek na 20 cycli thermische schok tussen +85 °C en −40 °C? Na 240 uur opslag bij hoge en lage temperatuur? Na tien dagen onder constante belasting van 5 kgf? Is unit #1 identiek aan unit #10?

V3. Welk testprotocol is toegepast?

Elf items, uitgevoerd van 15 tot en met 27 augustus 2026 in het VMANX-laboratorium, met verwijzing naar de milieumethoden IEC 60068-2 en ISO 16750. Dit is de kwaliteits- en betrouwbaarheidsopzet die wij toepassen op levenskritische krachtsensorcomponenten:

Testopstelling: SUNDOO digitale krachtmeter met Precision MT-1280-multimeter op een geijkte standaard

V4. Welke resultaten zijn het belangrijkst voor een CPR-apparaatingenieur?

Drie daarvan.

▪ Het bereik dekt de werkelijke toepassing. CPR-compressiekrachten lopen tot ongeveer 80 kg in extreme gevallen. Bij 80 kg gaf de sensor 89,7 Ω aan en keerde terug naar normaal — geen verzadigingsstoring, geen beschadiging. De volledige curve vanaf 50 gf is soepel en monotoon, wat betrouwbare kalibratie mogelijk maakt.

▪ Het drijft niet onder langdurige belasting. Tien dagen bij een constante kracht van 5 kgf leverden een totale spreiding van 153,2–160,9 Ω op, ongeveer ±2,5% — beter dan de ontwerpreferentie van ±4%. Een apparaat dat op dag één is gekalibreerd, blijft ook op dag tien nauwkeurig.

▪ Het overleeft de omgeving. Na 20 cycli thermische schok tussen +85 °C en −40 °C bleef de weerstand-tegen-kracht-curve hetzelfde profiel vertonen en bleef de sensor volledig functioneel; na 240 uur opslag bij −40 °C en +85 °C waren zowel uiterlijk als prestaties conform.

Fig. 1 Kenmerk van het meetbereik — 10 stuks, smalle spreidingsband, vloeiende monotonische respons

Fig. 2 Langdurige drift — constante belasting van 5 kgf gedurende 10 dagen, totale variatie ±2,5%

Fig. 3 Thermische schok, voor en na 20 cycli (+85 °C ↔ −40 °C) — profiel van de curve behouden

V5. Hoe is de langdurige duurzaamheid aangetoond?

Door de klant, op het afgewerkte apparaat. De klant voerde een compressielevensduurtest uit met 10 miljoen cycli op het geïntegreerde product en bevestigde dat het de test had gehaald.

Om dat aantal in perspectief te plaatsen: bij 100–120 compressies per minuut bedraagt een volledige reanimatie van tien minuten ongeveer 1.000–1.200 compressies. Tien miljoen cycli komt dus overeen met meer dan 8.000 volledige reanimatie-incidenten — ruimschoots boven de gebruiksduur van de apparatuur waarin het is ingebouwd. Laboratoriumgegevens tonen aan hoe de sensor zich gedraagt; deze test toont aan hoe lang die gedragswijze wordt gehandhaafd.

Stalen 1–5 binnen de HQ-TPH150 temperatuur/luchtvochtigheidskamer gedurende 240 uur opslag bij hoge en lage temperatuur

V6. Wat betekent dit voor een klant die VMANX evalueert?

Het betekent dat de gegevens al bestaan voordat u ernaar vraagt. Elk cijfer hierboven is afkomstig uit een gedateerd laboratoriumverslag — activeringskracht, bereik, consistentie, impedantie, hysteresis, duurzaamheid, drift, thermische schok, klimaatopslag, piekbelasting en kalibratie — en kan op verzoek worden verstrekt als ruwe testrapporten.

Voor medische en levenskritieke toepassingen past VMANX dit protocol standaard toe, in plaats van als eenmalige oefening. Sensoren worden gekarakteriseerd per eenheid, niet alleen aan de hand van één ‘gouden’ referentiestuk; ze worden milieutechnisch belast vóór vrijgave; en waar de klant een onafhankelijke levensduurtest uitvoert, stemmen wij onze gegevens daarop af.

VF-3119-030 flexibele FSR-krachtsensor — monsters uit de geteste partij

Op een oogopslag

▪ 11 betrouwbaarheidstestitems — 100% slagen (15–27 aug. 2026)

▪ Activeringskracht 4–9 gf | bereik geverifieerd tot 80 kg (89,7 Ω, geen storing)

▪ Langdurige drift ±2,5% over 10 dagen bij constante belasting van 5 kgf

▪ Functioneel na 20 cycli thermische schok (+85 °C ↔ −40 °C) en 240 uur klimaatopslag

▪ Door klant geverifieerde compressielevensduurtest van 10.000.000 cycli — geslaagd